Zwracamy uwagę, że nasi południowi sąsiedzi nie wybudowali niczego specjalnego. Po prostu wymieniając nawierzchnię chodnika ze starego asfaltu na jakże ulubioną tu i ówdzie eks-niemiecką kostkę betonową, wynieśli krawężnik i niweletę dokładnie na całej długości przystanku. Tyle i aż tyle, gdyż bez zmiany geometrii krawężników, czyli w ramach remontu, a nie przebudowy, uczynili całość przyjazną także dla pasażerów o ograniczonych możliwościach poruszania się, jak też bezpieczniejszą dla wszystkich wsiadających i wysiadających. Krawężnik wyniesiono do 20 cm, uzyskując różnicę poziomów względem podłogi autobusu około 12 cm. I już.